DNA bevindt zich in iedere cel van ons lichaam. Elke cel heeft een klein compartimentje in zich, de kern, waarin het DNA zich bevindt. In deze kern ligt het DNA in een lange streng opgerold in X-vormige structuren: de chromosomen. In de mens liggen in iedere kern 46 chromosomen. Elk chromosoom komt in tweevoud voor, dus er zijn 23 paren. Bij mannen en vrouwen zijn paar 1 t/m 22 gelijk. Het 23 e paar betaat bij vrouwen uit twee X-chromosomen en bij mannen uit een X en een Y-chromosoom. In tegenstelling tot de normale cellen in ons lichaam bevatten onze geslachtscellen slechts 1 chromosoom van een paar. Dus in totaal 23 chromosomen. Bij een bevruchting komen de 23 chromosomen van de vader samen met die van de moeder en bestaat de cel weer uit 46 chromosomen. Een chromosoom bestaat uit twee delen, deze delen heten de chromatiden. Elke chromatide heeft een p (korte) en een q (lange) arm. De twee chromatiden zijn volledig identiek en worden bij elkaar gehouden door een gedeelte dat het centromeer wordt genoemd. Elke chromatide bevat een aantal erfelijke eigenschappen, een aantal genen. Van elk gen zijn twee of meer uitvoeringen mogelijk. Denk bijvoorbeeld aan je oogkleur. Deze kan immers blauw zijn, bruin of groen. Elke uitvoering wordt een allel genoemd. Als een individu 2 gelijke allelen heeft noemen we diegene homozygoot voor die eigenschap. Heeft hij 2 ongelijke allelen dan is diegene heterozygoot. De verschillende allelen van een gen zijn niet allemaal even sterk. Het ene allel kan het andere overheersen. Dit allel is dan dominant over het andere allel, het recessieve allel. In het geval van een heterozygoot individu zorgt het dominante allel welke uitvoering van het gen tot expressie komt. Als het blauwe allel dominant is over het bruine allel, zul je dus blauwe ogen krijgen. De meeste eigenschappen worden echter bepaald door een combinatie van genen. Na kruising kan er dus een grote variatie in een eigenschap optreden